تبليغاتX
سمن بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند
سمن بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند
دفترچه کوچک شعر
ای شادی ای آزادی

ای شادی !
آزادی !
ای شادی آزادی !
روزی که تو بازآیی
با این دل غم پرورد
من با تو چه خواهم کرد ؟
غم هامان سنگین است
دل هامان خونین است
از سر تا پامان خون می بارد
ما سر تا پا زخمی
ما سر تا پا خونین
ما سر تا پا دردیم
ما این دل ِ عاشق را
در راه ِ تو آماج بلا کردیم
وقتی که زبان از لب می ترسید
وقتی که قلم از کاغذ شک داشت
حتی ، حتی حافظه از وحشت در خواب سخن گفتن می آشفت


ما نامِ تو را در دل
چون نقشی بر یاقوت
می کندیم
وقتی که در آن کوچه ی تاریکی
شب از پی شب می رفت
و هول سکوتش را
بر پنجره ی بسته فرو می ریخت
ما بانگ تو را با فورانِ خون
چون سنگی در مرداب
بر بام و در افکندیم
وقتی که فریبِ دیو
در رخت سلیمانی
انگشتر رایک جا با انگشتان می برد


ما رمز تو را چون اسم اعظم
در قول و غزل قافیه می بستیم
از می از گل از صبح
از آینه از پرواز
از سیمرغ از خورشید
می گفتیم
از روشنی از خوبی
از دانایی از عشق
از ایمان از امید
می گفتیم
آن مرغ که در ابر سفر می کرد
آن بذر که در خاک چمن می شد
آن نور که در آینه می رقصید
در خلوت دل با ما نجوا داشت
با هر نفسی مژده ی دیدار ِ تو می آورد
در مدرسه در بازار
در مسجد در میدان
در زندان در زنجیر
ما نام ِ تو را زمزمه می کردیم
آزادی!
آزادی !
آزادی !


آن شب ها، آن شب ها ، آن شب ها
آن شب های ظلمت وحشت زا

آن شب های کابوس
آن شب های بیداد
آن شب های ایمان
آن شب های فریاد
آن شب های طاقت و بیداری
در کوچه تو را جُستیم
بر بام تو را خواندیم
آزادی !
آزادی !
آزادی !
می گفتم :
روزی که تو بازآیی
من قلب جوانم را
چون پرچم پیروزی
بر خواهم داشت
وین بیرق خونین را
بر بام بلند تو
خواهم افراشت
می گفتم :
روزی که تو باز آیی
این خون ِ شکوفان را
چون دسته گل سرخی
در پای تو خواهم ریخت
وین حلقه ی بازو را
در گردن مغرورت
خواهم آویخت
ای آزادی !
بنگر !
آزادی !
این فرش که در پای تو گسترده ست
از خون است
این حلقه ی گل خون است
گل خون است …
ای آزادی !
از ره خون می آیی
اما می آیی و من در دل می لرزم :
این چیست که در دست تو پنهان است ؟
این چیست که در پای تو پیچیده ست ؟
ای آزادی !
آیا با زنجیر
می آیی ؟ …

|+| نوشته شده توسط ا.ش در ساعت |

شب

 



شب است و چهره ميهن سياهه

نشستن در سياهي ها گناهه

تفنگم را بده تا ره بجويم

که هر کي عاشقه پايش به راهه

                             برادر بي قراره

                                               برادر شعله واره

                                                                    برادر دشت سينه ش لاله زاره


شب و درياي خوف انگيز و طوفان

من و انديشه هاي پاک و پويان

برايم خلعت و خنجر بياور

که خون مي بارد از دلهاي سوزان

                              برادر نوجوونه

                                               برادر غرق خونه

                                                                    برادر کاکلش آتش فشونه


تو که با عاشقان درد آشنايي

تو که هم رزم و هم زنجير مايي

ببين خون عزيزان را به ديوار

بزن شيپور صبح روشنايي



                                     برادر بي قراره

                  برادر نوجوونه

                                     برادر شعله واره

برادر غرق خونه

برادر کاکلش آتش فشونه



و با یاد صدای ماندگار استاد محمدرضا شجریان و تقدیر از حمایت های وی از جوانان مبارز ایران

|+| نوشته شده توسط ا.ش در ساعت |

ای زنان ایران---------> وقت انقلاب است



ما را به دم پیر نگه نتوان داشت                         در خانه ی دلگیر نگه نتوان داشت
آن را که سر زلف چو زنجیر بود                          در خانه به زنجیر نگه نتوان داشت



دختران سیه روز
تا به کی در افسوس
زیر دست مردان
تا به چند محبوس


در چنین محیطی
دختران ایران
تا به کی خموشی

ای زنان ایران
هیچکس خبر نیست
فکر خیر و شر نیست

ای رجال ایران
زن مگر بشر نیست




چند در حجابی
تا به کی به خوابی

از وجود شیخ است
این همه خرابی


مملکت خراب است
ملتش به خواب است

ای زنان ایران
وقت انقلاب است



دختران ملت
تا به کی به ذلت
بر کنید از سر
چادر مذلت

شعر:مینا اسدی (با صدای گرم گیسو شاکری)

|+| نوشته شده توسط ا.ش در ساعت |

ناشکیبا (به یاد صدای زیبای همایون شجریان)

چنان مشتاقم ای دلبر به دیدارت، به دیدارت

ز حد بگذشت مشتاقی و صبر اندر غمت یارا                 
                                        به وصل خود دوایی کن دل دیوانه‌ی ما را 

علاج درد مشتاقان طبیت عام نشناسد                      
                                       مگر لیلی کند درمان غم مجنون شیدا را 

گرت پروای غمگینان نخواهد بود و مسکینان                 
                                       نبایستی نمود اول به ما آن روی زیبا را 

چو بنمودی و بربودی ثبات از عقل و صبر از دل               
                                        بباید چاره‌ای کردن کنون آن ناشکیبا را 

مرا سودای بت‌رویان نبودی پیش ازین در سر                
                                        ولیکن تا تو را دیدم گزیدم راه سودا را
 

                           چنان مشتاقم ای دلبر به دیدارت که از دوری                
             برآید از دلم آهی بسوزد هفت دریا را 

                                    مراد ما وصال توست از دنیا و از عقبی                          
            وگرنه بی‌شما قدری نباشد دین و دنیا را
 

بیا تا یک زمان امروز خوش باشیم در خلوت                 
                                      که در عالم نمی‌داند کسی احوال فردا را 

سخن شیرین همی گویی به رغم دشمنان سعدی      
                                      ولی بیمار استسقا چه داند ذوق حلوا را؟

|+| نوشته شده توسط ا.ش در ساعت |

درد دل
امروز خیلی دلم پره... فقط می تونم بگم افسوس...

 

و خدا رو سپاس که استاد طوس و کوروش بزرگ نیستند که ببینند... چه خوش گفت فردوسی پاکزاد:

 ز شیر شتر خوردن و سوسمار          عرب را به جایی رسانید کـار

کــــه تـــاج کیـــــانی کـنــد آرزو          تفو بر تو ای چرخ گردون تفو

 

 


و با یاد صدای بی همتای استاد محمدرضا شجریان:

 

  در این سرای بی کسی ،کسی به در نمی زند                    
به دشت پر ملال ما پرنده پر نمی زند

یکی ز شب گرفتگان چراغ بر نمی کند                                
 کسی به کوچه سار شب در سحر نمی زند

نشسته ام در انتظار این غبار بی سوار                           
دریغ کز شبی چنین سپیده سر نمی زند

گذرگهیست پر ستم که اندر او به غیر غم                         
یکی صلای آشنا به رهگذر نمی زند

چه چشم پاسخ است از این دریچه های بسته ات؟           
برو که هیچکس ندا به گوش کر نمی زند

نه سایه دارم و نه بر بیفکنندم و سزاست                         
اگر نه بر درخت تر کسی تبر نمی زند


وبلاگ ایران سرای امید به روز شد:

www.iran-saraye-omid.blogfa.com

 

|+| نوشته شده توسط ا.ش در ساعت |

تزویر


واعظان کاين جلوه در محراب و منبر می‌کنند

چون به خلوت می‌روند آن کار ديگر می‌کنند

مشکلی دارم ز دانشمند مجلس بازپرس

توبه فرمايان چرا خود توبه کمتر می ‌کنند

گوييا باور نمی‌دارند روز داوری

کاين همه قلب و دغل در کار داور می‌کنند

يا رب اين نودولتان را با خر خودشان نشان

کاين همه ناز از غلام ترک و استر می‌کنند

ای گدای خانقه برجه که در دير مغان

می‌دهند آبی که دل‌ها را توانگر می‌کنند


حسن بی‌پايان او چندان که عاشق می‌کشد

زمره ديگر به عشق از غيب سر بر می‌کنند

بر در ميخانه عشق ای ملک تسبيح گوی

کاندر آن جا طينت آدم مخمر می‌کنند

صبحدم از عرش می‌آمد خروشی عقل گفت

قدسيان گويی که شعر حافظ از بر می‌کنند




یه روز از خواب پا می شی میبینی رفتی به باد

 هیچ کس دور برت نیست همه رو بردی زیاد

 چند تا موی دیگت سپید شد ای مرد بی اساس

 جشن تولد تو باز مجلس عزاست          بریدی از اساس


 قوز پشتت بیشتر شد شونه هات افتاده تر

 پیرامونت رو ببین با دقت می سوزن خشک وتر

این که زاده اسیایی رو می گن جبر جغرافیایی

 این که لنگ در هوایی صبحونت شده سیگار وچایی

 ای عرش کبریایی چیه پس تو سرت

 کی با ما را می یایی جون مادرت

 

این که زاده اسیایی رو می گن جبر جغرافیایی

این که لنگ در هوایی صبحونت شده سیگار وچایی

این که دستات رو سر می ذارن این که با هات هیچ کاری ندارن

این که تو بازیشون راهت نمی دن

این که سر به سرت می ذارند

این که زاده اسیایی رو می گن جبر جغرافیایی


وبلاگ ایران سرای امید به روز شد(لینک در پیوندها)

|+| نوشته شده توسط ا.ش در ساعت |

خبر
با سلام به عزیزان. ببخشید اگه وبلاگ چندوقتی به روز نشد. اما درکنار وبلاگ سمن بویان یکخبر دیگه ای هست:
وبلاگ جدید من به تازگی افتتاح شد و اولین مطلب هم روی آن قرار گرفت. این وبلاگ جهت روشن سازی و شفاف سازی بعضی مطالب راه اندازی و درجهت آن گام بر می دارد.

آدرس: www.iran-saraye-omid.blogfa.com

 

|+| نوشته شده توسط ا.ش در ساعت |